Yaygın Pompalama Sıvıları
Temiz su
Tüm pompa test eğrilerini ortak bir temele oturtmak için, pompa karakteristikleri, yoğunluğu 1000 kg/m³ olan, ortam sıcaklığında (genellikle 15℃) berrak suya göre belirlenir.
Temiz su pompalarında en yaygın kullanılan yapı malzemesi, tamamen dökme demir konstrüksiyon veya bronz iç aksamla donatılmış dökme demir gövdedir. Temiz su veya daha doğru bir ifadeyle özgül ağırlığı 1 olan ve katı madde içermeyen nötr su pompalanırken,uçtan emişli pompalarve yataybölünmüş gövdeli pompalarEn yaygın olarak kullanılanlar bunlardır. Yüksek debi gerektiğinde ise çok kademeli pompalar kullanılır.
Tasarımcıların pompa odası alanı sınırlı olduğunda, karışık akışlı, eksenel veya türbin tipi pompaların dikey üniteleri kullanılır.
Deniz suyu aşındırıcı bir ortamdır.
Deniz suyunun toplam tuz içeriği yaklaşık 25 g/ℓ'dir. Tuz içeriğinin yaklaşık %75'i sodyum klorür (NaCl)'dür. Deniz suyunun pH değeri genellikle 7,5 ile 8,3 arasındadır. Atmosferle denge halinde, 15℃'deki oksijen içeriği yaklaşık 8 mg/ℓ'dir.
Gazı alınmış deniz suyu
Bazı durumlarda deniz suyu kimyasal veya fiziksel olarak gazdan arındırılır. Bunun sonucunda aşındırıcılık önemli ölçüde azalır. Kimyasal gazdan arındırma durumunda, gazdan arındırmanın zaman aldığı unutulmamalıdır. Bu nedenle, deniz suyu pompaya girmeden önce gazdan arındırma işleminin, yani oksijenin uzaklaştırılmasının tamamen tamamlanması çok önemlidir.
Çalıştırma sırasında dikkatli olunmalıdır; havanın içeriye ani girişiyle havalandırma meydana gelebilir. Ani hava girişleri zaman açısından sınırlı olsa da, malzemeler seçilirken oksijenin varlığı dikkate alınmazsa, belirli koşullar altında malzemelerde hızlı hasar meydana gelebilir. Pompa çalışması sırasında oksijen girişleri önlenemezse, genellikle deniz suyunun oksijen içerdiği varsayılmalıdır.
Acı su
'Acı su' terimi, deniz suyuyla yoğun şekilde kirlenmiş tatlı suyu ifade eder. Malzeme seçimi söz konusu olduğunda, acı suyun taşınması için de deniz suyu için geçerli olan aynı yönergeler uygulanır. Ayrıca, acı su sıklıkla amonyak ve/veya hidrojen sülfür içerir. Hidrojen sülfürün düşük miktarı bile, yani litre başına birkaç miligram civarında, aşındırıcılıkta belirgin bir artışa neden olur.
Yeraltı kaynaklarından gelen deniz suyu
Yeraltı kaynaklarından gelen tuzlu su, genellikle deniz suyundan çok daha yüksek tuz içeriğine sahiptir; çoğu zaman bu oran yaklaşık %30'dur, yani çözünürlük sınırının hemen altındadır. Burada da ana bileşen sofra tuzudur. pH değeri genellikle nispeten düşüktür (yaklaşık 4'e kadar), yani su asidiktir. Oksijen içeriği çok düşük veya hatta yok denecek kadar az iken, H₂S içeriği litre başına birkaç yüz miligram olabilir.
H₂S içeren bu tür asidik tuz çözeltileri çok aşındırıcıdır ve özel malzemeler gerektirir.
Yüksek tuz içeriği ve çalışma koşullarına bağlı olarak, belirli bir oranda tuz çökelmesi beklenmelidir. Bu gibi durumlarda, tasarım, işletme ve malzeme seçimi açısından uygun önlemler alınmalıdır.
Deniz suyunda korozyon
Kullanılan malzemelerin yalnızca düzgün korozyona karşı yeterince yüksek direnç göstermesi değil, aynı zamanda özellikle çukurlaşma ve çatlak korozyonu gibi yerel korozyona karşı da direnç göstermesi gerekir. Bu tür korozyon olayları özellikle kendiliğinden pasifleşen ferro alaşımlarda (paslanmaz çelikler) görülür. Sadece aralıklı olarak çalıştırılan "yedek" pompalar, durma korozyonu riski taşır; kapatma döneminden önce veya periyodik çalıştırmadan önce tatlı su ile su basılması avantajlı kabul edilir.
çeşitlideniz suyu pompasıGalvanik korozyonu önlemek için bileşenler aynı tip malzemelerden yapılmalıdır. Malzemeler arasındaki potansiyel farkı mümkün olduğunca düşük olmalıdır. Bununla birlikte, tasarım nedenleriyle farklı malzemeler kullanılmak zorundaysa, suyla temas eden daha az değerli metalin yüzeyleri, değerli metalin yüzeylerine kıyasla büyük olmalıdır. Şekil 5, farklı tip malzemelerin birleştirilmesi durumunda galvanik korozyon tehlikesi hakkında bilgi vermektedir.
Yüksek hızlar erozyon korozyonuna yol açabilir. Ortam ne kadar agresif ve hızı ne kadar yüksekse, sonuçlar o kadar ciddi hale gelir. Akış hızı, paslanmaz çeliklerin ve nikel alaşımlarının davranışını yalnızca küçük bir ölçüde etkilerken, alaşımsız demirli malzemeler ve bakır alaşımları söz konusu olduğunda durum tersine döner. Şekil 6, akış hızlarının etkisine ilişkin nitel bilgiler vermektedir. Bu bağlamda, ortamın oksijen veya H₂S içerip içermediği dikkate alınmalıdır. Büyük miktarlarda H₂S, oksijenin varlığını dışlama eğilimindedir; bu gibi durumlarda, ortam pH 4'e kadar hafif asidiktir.
Malzeme davranışı
Tablo 1, pompa malzemeleri veya bunların kombinasyonları için öneriler sunmaktadır. Aksi belirtilmedikçe, aşağıdaki bilgiler H₂S içermeyen deniz suyu için geçerlidir.
Alaşımsız çelik ve dökme demir
Uygun bir koruyucu kaplama yapılmadığı sürece alaşımsız çelik deniz suyuna uygun değildir. Dökme demir yalnızca düşük hızlar için (muhtemelen gövdeler için) kullanılmalıdır; bu durumda diğer iç aksamların normal katodik koruması uygulanmalıdır.
Östenitik Ni dökümler
Ni-Resist 1 ve 2 yalnızca orta hızlar (yaklaşık 20 m/s'ye kadar) için uygundur.
Deniz Suyunda 5-30℃ Sıcaklık Aralığında Galvanik Korozyon
Yayın tarihi: 11 Mart 2025