Cecair Pam Biasa
Air bersih
Untuk menjadikan semua lengkung ujian pam mempunyai asas yang sama, ciri-ciri pam adalah berdasarkan air jernih pada suhu ambien (biasanya 15℃) dengan ketumpatan 1000 kg/m³.
Bahan pembinaan air bersih yang paling biasa ialah semua pembinaan besi tuang atau selongsong besi tuang yang dilengkapi dengan bahagian dalam gangsa. Semasa mengepam air bersih, atau air yang lebih baik ditakrifkan sebagai neutral dengan graviti tentu 1 tanpa pepejal.pam sedutan hujungdan mendatarpam selongsong berpecahpaling biasa digunakan. Apabila kepala nyahcas tinggi diperlukan, pam jenis berbilang peringkat digunakan.
Apabila pereka bentuk terhad untuk ruang rumah pam, unit menegak sama ada pam jenis aliran campuran, paksi atau turbin digunakan.
Air laut sebagai medium menghakis
Air laut mempunyai jumlah kandungan garam kira-kira 25 g/ℓ. Kira-kira 75% daripada kandungan garam ialah natrium klorida NaCl. Nilai pH air laut biasanya antara 7.5 dan 8.3. Dalam keseimbangan dengan atmosfera, kandungan oksigen pada 15℃ adalah kira-kira 8 mg/ℓ.
Air laut yang dinyahgas
Dalam kes-kes tertentu, air laut dinyahgas secara kimia atau fizikal. Akibatnya, keagresifannya berkurangan dengan ketara. Dalam kes penyahgasifikasi kimia, perlu diingatkan bahawa penyahgasan mengambil masa. Oleh itu, adalah sangat penting bahawa operasi penyahgasifikasi, iaitu penyingkiran oksigen, diselesaikan sepenuhnya sebelum air laut memasuki pam.
Berhati-hati semasa operasi - pengudaraan mungkin berlaku melalui kemasukan udara. Walaupun kemasukan udara adalah terhad dari segi masa, kerosakan pada bahan mungkin berlaku dengan cepat dalam keadaan tertentu jika kehadiran oksigen tidak dipertimbangkan semasa bahan dipilih. Jika kemasukan oksigen tidak dapat dikecualikan semasa operasi pam, secara amnya mesti diandaikan bahawa air laut mengandungi oksigen.
Air payau
Istilah 'air payau' bermaksud air tawar yang sangat tercemar dengan air laut. Dari segi pemilihan bahan, arahan yang sama terpakai untuk pengangkutan air payau seperti air laut. Di samping itu, air payau sering mengandungi ammonia dan/atau hidrogen sulfida. Kandungan hidrogen sulfida yang rendah, iaitu sekitar beberapa miligram seliter, menyebabkan peningkatan ketara dalam keagresifan.
Air laut dari sumber bawah tanah
Air masin dari sumber bawah tanah selalunya mempunyai kandungan garam yang jauh lebih tinggi daripada air laut, selalunya kira-kira 30%, iaitu di bawah had keterlarutan. Di sini sekali lagi, garam biasa adalah juzuk utama. Nilai pH biasanya agak rendah (kira-kira 4), iaitu air berasid. Walaupun kandungan oksigen sangat rendah atau langsung tidak wujud, kandungan H₂S mungkin berjumlah beberapa ratus miligram seliter.
Larutan garam berasid yang mengandungi H₂S sangat menghakis dan memerlukan bahan khas.
Akibat kandungan garam yang tinggi dan bergantung pada keadaan operasi, seseorang pasti akan menjangkakan tahap pemendakan garam tertentu. Dalam kes sedemikian, langkah-langkah pencegahan yang sesuai mesti diambil berkenaan dengan reka bentuk, operasi dan pemilihan bahan.
Kakisan dalam air laut
Bahan yang digunakan bukan sahaja perlu menunjukkan rintangan yang cukup tinggi terhadap kakisan seragam, tetapi juga terhadap kakisan setempat terutamanya kakisan lubang dan celah. Fenomena kakisan sedemikian dialami terutamanya dengan aloi fero yang memepasi sendiri (keluli tahan karat). Pam yang dipanggil 'siap sedia', yang hanya dikendalikan secara berselang-seli, menghadapi risiko kakisan berhenti; membanjiri dengan air tawar sebelum tempoh penutupan atau permulaan berkala dianggap berfaedah.
Pelbagaipam air lautKomponen hendaklah diperbuat daripada bahan yang sama jenis untuk mencegah kakisan galvanik. Perbezaan keupayaan antara bahan individu hendaklah serendah mungkin. Walau bagaimanapun, jika bahan yang tidak berbeza perlu digunakan atas sebab reka bentuk, permukaan logam kurang mulia yang bersentuhan dengan air hendaklah lebih besar berbanding dengan permukaan logam mulia. Rajah 5 memberikan maklumat tentang bahaya kakisan galvanik apabila bahan jenis yang berbeza digabungkan.
Halaju yang tinggi boleh menyebabkan hakisan. Akibatnya menjadi semakin serius, semakin agresif medium tersebut, dan semakin tinggi halajunya. Walaupun kadar aliran mempengaruhi kelakuan keluli tahan karat dan aloi nikel hanya sedikit, kedudukannya terbalik apabila bahan ferus tanpa aloi dan aloi kuprum terlibat. Rajah 6 memberikan maklumat kualitatif tentang pengaruh kadar aliran. Pertimbangan sewajarnya mesti diberikan sama ada medium tersebut mengandungi oksigen atau H₂S. Kuantiti H₂S yang banyak cenderung untuk mengecualikan kehadiran oksigen; dalam kes sedemikian, medium tersebut sedikit berasid, sehingga pH 4.
Tingkah laku material
Jadual 1 memberikan cadangan untuk bahan pam atau kombinasinya. Melainkan dinyatakan sebaliknya, maklumat berikut terpakai untuk air laut tanpa sebarang kandungan H₂S.
Keluli tanpa aloi dan besi tuang
Keluli tanpa aloi tidak sesuai untuk air laut, melainkan ia dilengkapi dengan salutan pelindung yang sesuai. Besi tuang hanya boleh digunakan untuk halaju rendah (mungkin untuk selongsong); dalam kes ini, perlindungan katodik normal pada bahagian dalam yang lain harus digunakan.
Tuangan Ni Austenit
Ni-Resist 1 dan 2 hanya sesuai untuk halaju sederhana (sehingga kira-kira 20 m/s).
Kakisan Galvanik Dalam Air Laut Pada 5-30℃
Masa siaran: 11 Mac 2025